VAN POLO AIRE

VEÑEN POLO VENTO

Así andan os 14 de terceiro... van polo aire a Bruselas, quedan por alá uns días visitando e coñecendo mil lugares novos e logo veñen polo vento, de volta a casita. E non me cren cando digo que prefería ser alumno que profe nestes tempos!!

A Universidade de Lovaina, os Canais de Bruxas, o Atomiun e Minieuropa, as chairas e Waterloo e o propio Parlamentarium... todos eles lugares que visitaron os 14 intrépidos/as, acompañados polos valentes (non cabe outra palabra) Carlos e Jacobo. E todo eso sen mencionar as patacas fritas, as pizzas, os kebabs, o pan de pita e demais material que se traerán metido entre peito e espalda para cando aterren aquí (ademais das noites de charlas interminables nas habitacións do hotel, claro).

DO YOU WANT TO BE A STAR?

Este venres, organizado polo Departamento de Inglés, fomos a Vimianzo a ver o espectáculo en inglés Do You Want to be a star?, da compañía de teatro Sim Salabim. Dous actores e unha actriz, acompañados por unha marioneta, representaron unha parodia dun concurso de televisión ao estilo de “Got talent”: un recitador de poemas, unha rockera tímida e un ilusionista, todos cantando con voz en directo, sin playback, desputábanse o premio do concurso entre dificultades organizativas e ausencias non programadas, buscando solucións apresuradas nos momentos de descanso publicitarios. O aplausómetro ‘decidiu’ que a gañadora da competición fose Pink Betty e a súa versión de “Somebody to love” de Queen.

Graciñas ao profesorado que nos acompañou, xa que sen eles non poderiamos ter ido. Agora só queda saber se os oídos funcionaron ben e canto entendemos do que alí se dixo. Seguro que máis do noventa por cen!  

Do you want to be a star? on PhotoPeach

CHARLANDO CON CARE SANTOS

Este  mércores tivemos entre nós a esta autora de dous libros que estivemos a ler en dous dos clubs de lectura do insti: "Mentira" no club de 3º-4º e "Habitaciones cerradas" no club de adultos. Xa sei que non é xusto cos de 2º e 1º, pero todo non era posible. Paciencia!

Desde o mesmo momento de recollela no aeroporto de Santiago ata o momento de deixala no de Coruña ao día seguinte mostrouse sempre cercana, amigable e encantada de estar entre nós.

Someteuse a dúas completas sesións de encontro cos lectores, mañá e tarde, e contounos mil e unha cousas sobre as súas experiencias e as motivacións e inspiracións para os seus libros e personaxes. Marchou cansa pero contenta da experiencia aínda que probablemente non tanto coma quedamos nós. Ata pronto, Care!

"Mentira! Arao - Kizoa Movie Maker

8 DE MARZO

Para este día, un texto moi esclarecedor de Beatriz Millán. A ver se van enterándose os que non se queren enterar:

Que no, que no me felicites por ser mujer, que no estoy para fiestas. Iguálame el salario, no me despidas estando embarazada o cuando te pida la reducción de jornada, respeta mis decisiones, mi NO es NO. No quiero tus piropos, aunque pienses que me halagan. No quiero volver a casa de noche con el movil en la mano "por si acaso". Deja de hacer bromas machistas con tu panda de amigotes, no son graciosas, no llevan a ningùn lado. No me cosifiques, no soy un culo y dos tetas. Y no, la cantidad de ropa que lleve encima no te da derecho a decirme ni hacerme nada. Responsabilizate de la crianza, de las tareas de casa, de la compra, las vacunas, las reuniones del cole. Educa a tus hijos en el respeto para que yo no tenga que enseñar a mis hijas a defenderse. Yo no soy "hija de, madre de, esposa de". Lucha conmigo por mis derechos para que este día deja de existir y entonces felicitame, porque ese día será un gran día para todos. Ese día si será una fiesta!
E si alguén ten algunha dúbida probade neste enlace.

POEMAS PARA ROSALÍA

As profes de Galego pasaron uns días preparando materiais, flores e poemas, para celebrar o Día de Rosalía. Este mércores 24 finalizaron os actos coa lectura de poemas de Rosalía por parte de alumnos do centro de todos os niveis, 

Foi estupendo ver como se facía o silencio, nesa zona tan habitualmente ruidosa, para escoitar aos compañeiros recitando. Houbo algúns nervios, como non, pero cada vez está máis claro que nos imos acostumbrando a mostrar diante dos outros o que sabemos facer. Graciñas aos participantes e graciñas a Mar e Susana pola iniciativa.