PAPERMAN

Este corto, un experimento da factoría Disney, foi dirixido no 2012 por Jhon Kahrs e fíxose cuna mestura de animación tradicional con animación por computador. É unha boa mostra das posibilidades que hai neste campo cada vez máis perfeccionado da animación.
Desde a biblioteca queremos adicadar  esta montaxe a todos aqueles/as que fan, ou quixeran facer, avionciños de papel durante as clases (e tamén, cun pouco de retraso, a todos/as aqueles/as aos que non puiden felicitar directamente o último 14 de febreiro). Eso sí, a condición para facer avionciños na clase é que, unha vez rematados, teñan a virtude de actuar como os que fai Paperman. De non ser así, quedan anulados os permisos anteriormente concedidos. Xusto, non si?

POMELO DE ORO

En realidade non sería o pomelo de ouro, sería a laranxa de ouro, que é máis doce. Pero "os que me entenden xa me entenden" (non digades que non me sae galega a cousa).

Falamos das caras da Oro, ou sexa, das sorpresas consecutivas con que nos obsequiou Begoña Oro, a autora de "Pomelo y limón", que se mostrou moi cercana, agradable e familiar. Frescura e simpatía que agradecemos, porque sabemos que nin o día nin a hora -recén chegada de Andalucía- eran os máis propicios para este tipo de encontros, pero a distancia física desapareceu nos fíos da rede e sentímonos todos como na casa.

Premio para as que se animaron a comentar e preguntar (tedes pagada unha piruleta) e castigos infinitos para as 'covardas' (debédesme un café) que tendo algunhas cousas moi claras preferiron quedar caladiñas. Será que queren o mesmo que Jorge e María: pasar desapercibidas.

Neste grupiño de fotos podedes ver, entre outras cousas, algunha das caras que nos presentou:

A QUEN TI QUEIRAS 

POESÍA PARA REGALAR

Sabemos ben que o amor non ten data e que cadrar nunca cadra mal. Pero este ano a día de San Valentín si que nos cadra mal. Xusto chegando da volta do entroido non hai tempo material de realizar o certame poético que  cada ano por estas datas organiza a Biblio, xunto con outros Departamentos de Linguas.

Así que o que fixemos (Cupido non pode pasar así, sen máis, sen lanzar os seus dardos de amor) foi preparar un pequeno poemario, para que escollades e llo regaledes a quen vos "queirades". Para aqueles/as que quedaron sen poemas impresos deixamos aquí o poemario, que seguro que algún/ha aínda lle ha de sacar partido.

 FELIZ SAN VALENTÍN!

O CLUB DESTE ANO

Como xa dixemos no post anterior, este ano o Club de Lectura medra  que dá gusto velo.
Hai quen di que a xente no le, pero parece claro que somos máis dos que parece, e sobre todo, moita máis xente nova do que pensan algúns. No vídeo deste ano qauixemos estar todos pero, aínda que son todos os que están, non están todos os que son (hai que avisar na casa cando quedamos a comer!!)

Aínda así, señoras e señores, con todos votedes... O Club de Lectura Arao (ou case).

MEDRANDO

Pois si, medrando. O que vedes na foto é a última incorporación ao noso club de lectura: o can de Mónica! Ao final vai resultar que bautizamos mal o noso club de lectura! Cando empezamos con el, hai uns anos, puxémoslle o nome medio en broma, pensando nos Araos, prácticamente extinguidos na nosa costa, logo do Prestige. Chamarnos Club de Lectura Arao era un guiño humorístico cara os lectores, que pareciamos tamén en extinción... E mira ti por onde este ano é o que máis xente hai no club. O club de alumnos tivemos que repartilo en dous grupos, un para 1º e 2º e outro para 3º e 4º. E resulta que aínda hoxe estamos recibindo novas solicitudes!

En canto a organización é unha loucura, e conseguir exemplares dos libros moi complicado... pero amigo, que gustazo que os problemas sexan eses!

Vémonos! Boas lecturas!