POLA PAZ
Xa sabedes que na biblioteca non podemos deixar pasar este día, (30 de xaneiro, día da PAZ), así como así. Sempre defenderemos as ideas e as palabras e non as armas!
O grupo Fuxan os Ventos musicou hai anos un precioso poema de Celso Emilio Ferreiro, que podedes ver e escoitar aquí abaixo.

Non podo resistirme a poñer aquí unha das cancións máis utilizadas a favor da PAZ. Imagine (imaxina), desde que foi composta por John Lennon. E recorda que a PAZ empeza cos xestos máis pequenos e por nós mesmos e os que nos rodean.
You may say I'm a dreamer,
but I'm not the only one.
I hope someday you'll join us
and the world will be as one

se queres a tradución podes vela aquí.

A CAÍDA DO MURO
Hai hoxe vinte anos caía o Muro de Berlín, símbolo da guerra fría entre a URSS e EEUU que dividía Berlín en dúas zonas: oriental e occidental. Este muro de 45 quilómetros impediu durante 28 anos a libre circulación dos cidadáns alemáns polo seu país, e provocou a separación de moitas familias e a morte de moitos dos que intentaron saltalo. Empezou a ser derrubado a noite do 9 de novembro de 1989 ante os ollos atónitos dos espectadores de TV e dos cidadáns alemáns que o contemplaban "in situ".
Aquel día semellaba que o mundo era máis libre. Pero o tempo pasa e a historia repítese, e volven a construírse muros, a maioría invisibles, e, polo tanto, cada vez máis difíciles de derrubar. Con todo aquel 9 de novembro era o final dunha época.

Pode ser unha boa ocasión para lembrar aquel muro ao que cantaba o grupo Pink Floyd, que x alá xa polo 1979 falaba doutras formas de aillar á xente.

Vía "biblioblogs escolares", a través de Antonio Alonso.

Cantando pola Paz
Que gustazo! Ver a tanta xente no hall do instituto cantando xuntos pola Paz. Haille que dar as grazas ás que traballaron este tema e contribuíron á celebración. Estou certo que o ceo azul que temos esta mañá é debido aos cánticos de onte. PAZ


Día escolar da Paz from Libraco on Vimeo.

CONSPIRACIÓN POLA PAZ

As Bibliotecas Escolares xúntanse a conspirar pola Paz, e fan cousas tan fermosas coma esta:

• PAZ?????????????
• PAZ: PAM!. Balas. Confusión, asasinatos, bombas.
• PAZ: PAF!. Golpes. Cambadelas da vida cotiá. Rancor. Violencia.
• PAZ: PAZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ. Soño. Sono indiferente da irresponsabilidade.
• Non é un xogo. É a fraxilidade da palabra. Espello fiel da inestabilidade do seu significado.
• Utopía imposíbel.
• Palabra que xera poesía.
• Poesía? Poesía e Paz.



Esta é a nosa proposta: un mundo reinado pola esperanza das palabras, palabras sublimes que permiten melodías, risos, soños... PAZ.

Xesto simbólico o das Bibliotecas Escolares, que novamente unen voces, azos e esperanzas. A través do mosaico que supón, por fin na nosa comunidade, a integración de diferentes cores, razas, linguas... chega a poesía capaz de expresar unha mesma arela. O frenesí da humanidade dominado pola forza da palabra. Unidos contra a ignominia da morte inxusta, das violacións das mulleres, da violencia extrema, da existencia dos nenos-soldado, da vinganza. Optamos polo silencio das palabras, da súa mudez. Porque a súa música festexe os días de coñecemento. Porque os aloumiños que desprenden estas balas sexan quen de recargar o porvir. Porque o nosos pentagramas debuxen as fusas non confusas da ilusión, do mañá cargado de bombas de papel. Papeis que falan de sorrisos, de amores, de xustizas. Papeis convertidos en poesía.

Hoxe, o noso alumnado, dende esas diferenzas que os converten en iguais, transfórmanse en trasnos portadores de equidade. Dende o pasado poético ao presente sonoro, ao futuro harmonioso.

• Tanques de algodón
• Armas de caramelo
• O noso soño
• O noso desexo
• A nosa conspiración.
  
  
  

  Get your own - Open publication

ONTE, HOXE
Seguindo co mes da paz, chégannos estas fotos, vía o blog Mesturas (que circulan pola rede, asinadas por Rodolfo Walsh), sobre a situación en Palestina e a actuación do exército de Israel. É unha montaxe con fotos dobres: unha sobre o que sufriron os xudeos durante a II Guerra Mundial e outra do propio exército israelí hoxe en día, na Franxa de Gaza.
Sempre acaban sufrindo os mesmos, os máis débiles e os máis inocentes!

Get your own - Open publication